Follow Me

Close

Het voorbije jaar heb ik veel gewandeld, veel meer dan de voorgaande jaren. Omdat ik er zo dikwijls over schreef, leek mijn blog soms wel een wandelblog.
Ik wil graag terug naar de essentie, naar die blog vol verwondering. Maar ik blijf zeker mijn wandelverhalen delen omdat ik dat graag doe en omdat het mijn lezers inspireert.
Vandaag is er dus dit eerste bericht in de nieuwe stijl. Eentje met impressies en verwondering gesprokkeld tijdens de voorbije week.


Prunus x yedoensis ‘Shidare Yoshino’ oftwel Japanse treursierkers in het Arboretum van Bokrijk. Waar de takken samenkomen, groeien varens.
Klik hier om meer te lezen
  • 23 March 2021

De lente roept herinneringen op, aan warme lentedagen in een ver verleden.

Wilg

Met hun lange, buigzame twijgen vol fris limoengroen blad zijn treurwilgen voor mij herauten van een nieuwe lente.

Ik herinner mij een mooie dag bij mijn grootmoeder. In de hoek van het rechthoekige lapje grond naast haar huis, stond een treurwilg. Met twijgen die, als lang haar, voorovervielen en reikten naar het gras. Sterke twijgen die, als je er enkele bundelde, het gewicht van een kind verdroegen.

Klik hier om meer te lezen
  • 13 April 2020

en ook een beetje in Kiewit. 🙂

Houffalize-bord in Kiewit.
Koen, Suzy, Viviane, Geert, Bernadet, Els, Stef en Hans, in Houffalize.
Of was het nu toch Kiewit?

Nooit eerder was een groep bij de start van een Verrassende Blogwandeling zo klein en nooit eerder werden we zo vaak verrast onderweg. De verrassingen bleven maar komen. En dat vonden we heerlijk. 🙂

Klik hier om meer te lezen
  • 13 May 2019
Don`t copy text!