Follow Me

Close

Terug thuis na 4 dagen Nederland, en omdat er daar zó veel was om mij over te verwonderen, zou mijn eerste bericht na thuiskomst in het teken staan van die korte trip. Tot ik vandaag, tijdens een avondlijk fietstochtje, de inspiratie voelde opborrelen over een ander onderwerp. Vandaar dat ik het over een andere boeg gooi, maar Nederland hou je dus nog tegoed!

En wat was het nu dat mij zo inspireerde? De zon, de lucht, de geur van rijpende appels, …
Al enkele weken voel ik de herfst in de lucht hangen. Ik hou van de zomer hoor, de zomer met zijn lange dagen, zijn warme avonden, de zon hoog aan de hemel, de kwetterende zwaluwen op de telefoondraad. De zomer is pure verwennerij ook, volop blauwe bessen, zoete kersen, komkommers en courgettes. En dan die bloemrijke graslanden, drukbezocht door kleurrijke vlinders en brommende hommels. Ik kan er heel hard van genieten.
Maar toch… nog vóór de astronomische herfst zijn intrede doet, voel ik het al veranderen. De herfst komt eraan. Het licht verandert. De zon die nu tijdens ochtendlijke autoritten verblindt, geeft de wereld een heel ander aanzien. Zonnestralen strijken over het landschap, kleuren vervagen, of lichten soms net heel fel op. De nevel die tijdens de ochtenduren boven velden en weiden hangt, hult alles in een feeërieke sfeer. Zalig zijn ze, die ochtenden…
En ‘s avonds stijgen, samen met het vocht, ook de geuren op. Als je, net als ik, in een fruitstreek woont, dan weet je wellicht hoe bedwelmend de geur van een appelboomgaard kan zijn bij valavond.

ochtend-1

Als anderen nog volop genieten van zomerse temperaturen, kijk ik al uit naar de herfst, en naar alle mooie dingen die dat seizoen ons biedt. Ik zie de eerste blaadjes liggen op het gazon en geniet al van het vooruitzicht op een boswandeling over paden vol ritselende bladeren. Ik zie hoe bomen en planten zich langzaamaan voorbereiden op de koude die komen gaat, en ik buig me over de planning van de herfstwerkzaamheden in de tuin. En ik ontdek een bedrijvigheid bij spinnen die ze in de zomer niet hebben.
Laat maar komen die herfst, met al zijn rood en goud, met de geur van herfstbladeren en van verse appeltaarten. Maar laat de koude nog maar even achterwege…

De foto’s in dit bericht zijn deze ochtend gemaakt. Ze drukken perfect uit wat ik ervaar.

ochtend-3%c2%b5

ochtend-2

 

 

 

 

  • 7 September 2016

Op één van de warmste avonden van het jaar, zat ik aan een tafel bij het water, omringd door bijzondere mensen. Toen 2016 van start ging, kende ik hen nog niet, en kon niets in mij vermoeden dat ik op een dag zó blij zo zijn dat ik hen weer terug zou zien. Ze zijn een ware verrijking van mijn leven.

Ik heb met veel verwondering gekeken, naar de lachende gezichten, het enthousiasme, de interacties. En geluisterd naar de vele verhalen, de dromen.
We zijn allemaal anders. Maar er is iets dat ons verbindt, ons doet samenkomen, en zulke bijzondere zomeravonden schept.

Als ik een boek had waarin alle mooie momenten die ik met hen deel, neergeschreven werden, dan was dat al een lijvig exemplaar, en waren er die avond weer enkele pagina’s bijgekomen.

Een leeg blad lonkt…

margriet

  • 27 August 2016
Don`t copy text!