Follow Me

Close

bokrijk5

Eén van de moeilijkste handelingen die leiden tot een nieuw blogbericht, vind ik het kiezen van de foto’s. Welke foto’s geven het best weer wat ik wil beschrijven? En plaats ik die allemaal? Of zijn het er te veel… welke foto’s moeten er dan absolúút in? En welke foto plaats ik helemaal bovenaan… Bij dit bericht was het niet anders. Veel wikken en wegen. De foto bovenaan staat daar niet omwille van zijn goede kwaliteit (het beeld is te onscherp), maar omdat hij mij doet denken aan een impressionistisch schilderij. Op een mooie herfstnamiddag, de zon was net door de wolken gebroken, alleen vogelgeluiden op de achtergrond, een rustig wateroppervlak, geel en rood verkleurende bladeren… ‘t Was een heerlijk moment op een prachtige plek.

Klik hier om meer te lezen

  • 17 October 2016

plomb1

Het boek dat de afgelopen jaren het vaakst uit mijn boekenrek genomen werd, is de Natuur.gids (van Natuurpunt) waarin 66 verrassende natuurtochten in België gebundeld staan. Door het vele gebruik ziet de kaft van de gids er een beetje verkreukt en beduimeld uit, en veel bladen zijn losgekomen. Er werd dit jaar een nieuwe gids uitgebracht, maar vooralsnog wordt mijn oude gids niet vervangen, want hij kwijt zich nog prima van zijn taak.
Op zoek naar een wandeling die qua hoogtemeters en panorama’s kon tippen aan die van Connecterra (zie mijn bericht Bergen en meren), viel mijn oog in de gids op ‘Pays des Terrils‘, een wandeling in Plombières. Ook hier weer terrils, deze keer niet van steenkoolresten maar van zinkslakken. En… volgens Natuurpunt behoorden twee van de wandelingen in het gebied tot de toppers uit de Natuur.gids. Wij dus naar Plombières, om te gaan wandelen samen met vrienden, op een dag die nat en grijs begon.

plombieres1

Plombières ligt vlakbij Vaals, het drielandenpunt. Op en rond de oude mijnsite vind je planten terug die goed gedijen op deze zwaar vervuilde bodem, bijvoorbeeld het zinkviooltje. De bewegwijzering op de routes kan beter. Een plannetje van het gebied is dus geen overbodige luxe. Onderaan dit bericht vind je meer info terug.

plombieres3

De grote route van Natagora (de Waalse zuster van Natuurpunt) toont je een stukje van het vruchtbare land van Herve. Glooiende heuvels bezaaid met (fruit)bomen, hagen, houtkanten en hekken, schapen en koeien. Er tussendoor kronkelt de rivier de Geul.
Spot je ze ook… het mooie hoenderhok langs het wandelpad, de blauwe plastic bakken met ‘food to share’, het knappe tuinhuisje van de tuinier met gevoel voor humor, de lange loofgang met op kop 2 wilde kastanjes, de zwarte Galloways in het natuurreservaat, de vele knotwilgen her en der verspreid in het landschap?

plombieres4

De kortere route, op de oude mijnsite, loodst je over de met bomen begroeide terril, en langs de Geul en de grot waarin deze rivier zich stort. Dit is een klein, maar heel mooi stukje natuur. Het is moeilijk om je voor te stellen dat metaalverwerkende industrie ooit dit gebied inpalmde.

De herfst heeft ook hier zijn intrede gedaan. De bloemen zijn bijna verdwenen en de bomen laten stilaan hun bladeren vallen. Maar er is hier zoveel moois te ontdekken, zoveel om je over te verwonderen, dat een herfstwandeling in Plombières absoluut de moeite waard is.

Tip: trek stevige wandelschoenen (of laarzen) aan, want het gebied is heel waterrijk.

plombieres2

Praktisch:
Een mooie reportage over ‘Pays des Terrils’ vind je terug in Landschap vzw_proefnummer.
Daarin vind je ook een overzichtskaart met de verschillende wandelingen. Wij volgden de grote rode route, en de kortere blauwe lus op de vroegere mijnsite.

Er is een grote parking aan het gemeentehuis van Plombières. Vlakbij ligt het Maison du Site Minier. Dit bezoekerscentrum biedt je naast een klein museum over de streek, veel interessante folders met inspiratie voor andere wandel- en fietstochten in de regio.

Op een boogscheut van Plombières, ligt het Voerense Teuven, ook de moeite waard om te ontdekken. Mijn tips over Teuven vind je terug in mijn bericht van 12 september: Monumentale wandeling.

collage-plombieres

 

  • 3 October 2016

Terug thuis na 4 dagen Nederland, en omdat er daar zó veel was om mij over te verwonderen, zou mijn eerste bericht na thuiskomst in het teken staan van die korte trip. Tot ik vandaag, tijdens een avondlijk fietstochtje, de inspiratie voelde opborrelen over een ander onderwerp. Vandaar dat ik het over een andere boeg gooi, maar Nederland hou je dus nog tegoed!

En wat was het nu dat mij zo inspireerde? De zon, de lucht, de geur van rijpende appels, …
Al enkele weken voel ik de herfst in de lucht hangen. Ik hou van de zomer hoor, de zomer met zijn lange dagen, zijn warme avonden, de zon hoog aan de hemel, de kwetterende zwaluwen op de telefoondraad. De zomer is pure verwennerij ook, volop blauwe bessen, zoete kersen, komkommers en courgettes. En dan die bloemrijke graslanden, drukbezocht door kleurrijke vlinders en brommende hommels. Ik kan er heel hard van genieten.
Maar toch… nog vóór de astronomische herfst zijn intrede doet, voel ik het al veranderen. De herfst komt eraan. Het licht verandert. De zon die nu tijdens ochtendlijke autoritten verblindt, geeft de wereld een heel ander aanzien. Zonnestralen strijken over het landschap, kleuren vervagen, of lichten soms net heel fel op. De nevel die tijdens de ochtenduren boven velden en weiden hangt, hult alles in een feeërieke sfeer. Zalig zijn ze, die ochtenden…
En ‘s avonds stijgen, samen met het vocht, ook de geuren op. Als je, net als ik, in een fruitstreek woont, dan weet je wellicht hoe bedwelmend de geur van een appelboomgaard kan zijn bij valavond.

ochtend-1

Als anderen nog volop genieten van zomerse temperaturen, kijk ik al uit naar de herfst, en naar alle mooie dingen die dat seizoen ons biedt. Ik zie de eerste blaadjes liggen op het gazon en geniet al van het vooruitzicht op een boswandeling over paden vol ritselende bladeren. Ik zie hoe bomen en planten zich langzaamaan voorbereiden op de koude die komen gaat, en ik buig me over de planning van de herfstwerkzaamheden in de tuin. En ik ontdek een bedrijvigheid bij spinnen die ze in de zomer niet hebben.
Laat maar komen die herfst, met al zijn rood en goud, met de geur van herfstbladeren en van verse appeltaarten. Maar laat de koude nog maar even achterwege…

De foto’s in dit bericht zijn deze ochtend gemaakt. Ze drukken perfect uit wat ik ervaar.

ochtend-3%c2%b5

ochtend-2

 

 

 

 

  • 7 September 2016
Don`t copy text!